Siyasetin temel görevi, vatandaşın refahı, huzuru ve geleceği için çalışmaktır. İktidarın sorumluluğu ülkeyi yönetmek, vatandaşın sağlığından eğitimine, işinden ekmeğine kadar her alanda çözüm üretmektir. Muhalefetin görevi ise iktidarı denetlemek, eksiklikleri ortaya koymak, yanlışları eleştirmek ve yapıcı alternatifler sunmaktır.
Demokratik sistemlerin sağlıklı işlemesi için güçlü, etkili ve sorumluluk bilinciyle hareket eden bir muhalefete ihtiyaç vardır. Çünkü bölünmüş, enerjisini kendi içindeki mücadeleye harcayan bir muhalefetin iktidarı denetleme ve topluma güçlü bir alternatif sunma kapasitesi de zayıflar.
Ne yazık ki bugün Türkiye siyasetinde tartışılması gereken önemli konulardan biri tam da budur.
Bir tarafta Türkiye siyasetinin önemli aktörlerinden CHP, Kocaeli'de iktidar hedefiyle miting düzenleyerek siyasi mücadelesini sürdürürken, diğer tarafta dün aynı siyasi zeminde birlikte mücadele eden isimlerin kurduğu YENİ Parti, ilk kurultayını gerçekleştirerek Türkiye siyasetine yeni bir aktör olarak katıldığını ve iktidara alternatif olma iddiasını ortaya koydu.
Elbette yeni bir siyasi partinin kurulması, demokratik hayatın doğal bir sonucudur. Farklı düşüncelerin, siyasi tercihlerinin ve yönetim anlayışlarının örgütlenmesi demokrasinin zenginliğidir. Ancak burada asıl üzerinde durulması gereken konu, farklı siyasi çatılar altında mücadele etmeye başlayan bu iki yapının bundan sonraki süreçte nasıl bir siyaset izleyeceğidir.
İktidar hedefi olan muhalefet, enerjisini birbirini yıpratmaya değil, ülkenin sorunlarına çözüm üretmeye harcamalıdır.
Düne kadar aynı siyasi mücadele içerisinde bulunan, bugün ise farklı partilerde siyaset yapan kadroların birbirleriyle rekabet etmesi elbette siyasetin doğasında vardır. Ancak bu rekabet, iktidar alternatifi oluşturma hedefinin önüne geçtiğinde ortaya çıkan tablo yalnızca ilgili partileri değil, Türkiye'nin demokratik siyasetini de olumsuz etkiler.
Çünkü muhalefetin birbirini eleştirmekle, birbirinin siyasi alanını daraltmaya çalışmakla geçirdiği her gün, iktidarın denetim ve hesap verme mekanizmaları açısından daha rahat bir siyasi ortam oluşmasına neden olabilir.
Burada önemli bir soru sormak gerekiyor:
Eğer temel hedefiniz vatandaşın huzuru, refahı ve daha iyi bir Türkiye ise neden enerjinizi birbirinizle mücadeleye harcıyorsunuz?
İlçe örgütlerinden genel merkez yönetimlerine kadar siyasetin her kademesinde öncelik, vatandaşın sorunları olmalıdır. Ekonomik sıkıntılar, hayat pahalılığı, işsizlik, eğitim, sağlık, adalet ve yerel yönetimlerin hizmetleri çözüm beklerken siyasi tartışmaların kişisel ve parti içi hesaplaşmaların gölgesinde kalması kabul edilebilir bir durum değildir.
Vatandaş artık söylem değil, çözüm görmek istiyor. Siyasi partilerin birbirleri hakkındaki açıklamalarından çok, ülkenin geleceği için ortaya koydukları projeleri ve politikaları duymak istiyor.
Unutulmamalıdır ki iktidar olmak yalnızca bir siyasi hedef değil, aynı zamanda büyük bir sorumluluktur. Bu sorumluluğu üstlenmek isteyenlerin önce topluma güven vermesi, ortak sorunlar karşısında ortak akıl geliştirebilmesi gerekir.
Muhalefetin görevi birbirinin alternatifi olmak değil, öncelikle mevcut iktidara karşı güçlü ve inandırıcı bir yönetim alternatifi ortaya koymaktır. Siyasi rekabet elbette olacaktır; ancak bu rekabetin merkezinde kişisel hesaplar değil, vatandaşın beklentileri bulunmalıdır.
Artık vatandaşın üzerinden siyasi hesap yapmayı bırakın. Birbirinizle uğraşmak yerine ülkenin sorunlarıyla uğraşın.
Eğer gerçekten hedefiniz iktidar olmak ve halkın refahını yükseltmekse, bunu birbirinizi yıpratarak değil, projelerinizle, politikalarınızla, demokratik mücadelenizle ve topluma verdiğiniz güvenle gösterin.
Çünkü Türkiye'nin ihtiyacı daha fazla siyasi ayrışma değil; güçlü bir demokrasi, etkili bir muhalefet, hesap verebilir bir iktidar ve vatandaşın geleceğine sahip çıkan bir siyaset anlayışıdır.
Siyaset koltukları koruma yarışı değil, millete hizmet etme yarışıdır. Bunu unutanlar, eninde sonunda kararını verecek olanın vatandaş olduğunu da unutmamalıdır.
Yorum Yazın